Mutlu ve Huzurlu Bir Aile

Çocuğu olmayan ve üzülenler için teselli edici bir mektup. Selamun aleyküm hocam, Bundan 6 yıl önce eşimle Allah rızası için bir evlilik yaptık,. Gerek düğün sürecimizde, gerek yeni kurduğumuz ev hayatında her zaman ilk önceliğimiz Allah rızasıydı. Evimizde tebliğ çalışmaları, kitap okuma programları ve sohbetler vardı. Eşim 24 ben 20 yaşında bu yolda çok aktif gençlerdik. Ama bu çok uzun sürmedi. Yaklaşık 1 yıl sonra tıbben çocuğumuzun olması -kocamdaki bir rahatsızlıktan dolayı- imkansıza yakın olduğunu öğrendik ve dünyamız değişmeye başladı. İlk duyduğumda “Rabbim imanımı artır ki sabrım da artsın ” diye dua ederdim, ama yıllar geçtikçe imtihanımız sanki daha da ağırlaştı. Sadece çocukla değil ailelerimiz ve kardeşimiz dediğimiz insanların dedikodu vb. şeyleriyle de imtihan olduk ve sanki bu daha zordu. Kitap okumak için yanıp tutuşan ben kitapların kapağını açmaz oldum, sosyal ortamlara girmez oldum. Buna soh...

Canım bugün pazardan çok şey alma.Ağırlık yapma kendine senin şimdi ağır taşıman zararlı.Akşam üstü ben seni alacağım ama pazarın içinde de ağırlıklarla dolaşma elinde.Seni seviyorum bebeğim. Bebeğim diye sana dedim bu arada :D

  Bahçedeki çardakta tek başıma oturuyor içerinden bir haber bekliyordum.O an mutfak perdesinin arkasında bana doğru bakan bir süliet gördüm.Heyecandan halsizleşen kesilen elim ayağımdan beynime doğru soğuk bir akım hücum etti. Kara Sevda'M belli belirsiz karşımdaydı. Ömürlük Masalım.Mutlu Sonum. İşte içeriden çıkıyorlar.Kara Sevda'M hariç.Gidiyoruz ve göremiyorum.Arkama bir daha baktım ve işte gördüm dünyanın en güzel Mavi Gözleri .Perdenin aralığından arkamdan bakıyor.Baktığımı anladığında Mavi Gözlerin yerini perdenin şeffaflığı alıyor. 100 metre gidince ancak kendimi geliyorum. Anneme soruyorum gözleri çok güzeldi değil mi Anne. Kara Sevda'M nasıldı.İçeride ne konuştunuz ne anlattınız.... Sonucu beklemeye bile tahammülüm yoktu.Başlangıçı yapmıştık. Artık benimde bir Kara Sevda'M olmuştu.Hemde Mavi Gözlü. Ya benimdi ya benim.

Bu yazıyı yazarken maher zain suriye parçası eşlik etti bana,linkini bırakıyorum dinlemeniz için..Günün anlam ve önemine uygun sanırım..  https://www.youtube.com/watch?v=DFyPB6c4B9k Üzüldüm..Hemde çok..Bazı insanın yapısıdır elinde değildir üzülmek..İnsan memleket değiştirince ki bugün seçmen kağıtları elime geçince daha da iyi yerleşiyor insanın beynine.. :) Çevre ediniyorsun, arkadaş, anne, abla gibi insanlarla tanışıyorsun ve inanılmaz kısa bir sürede en yakınların olup, dertleriyle dertleniyorsun.Bundan şikayetçi de değilim.Çünkü asosyal olsaydım depresyona girerdim.Tek doğduk doğru ama herkesin yaşadığı bir dünyadayız, haliyle kayıtsız da kalamıyoruz.. Bir arkadaşım fikir, kültür ve görüşlerinin uyuştuğu birinle görüştü ve de muhabbet duydular.Sonuç nişan oldu nikah işlemleride tamamlandı.Düğüne de 15 gün var yok..Onun için o kadar sevinmiştim ki, mutluluğu gözlerinden okunuyordu ama sonra ne oldu bilmiyorum.bugün aldığım habere göre araları bozulmuş ve şimdi boşanıyorl...

Her evlenecek genç kızın hayalidir, bir eksiğim olmasın,her şey fazla fazla olsun.Dört dörtlük çeyizler, bin bir umutla hazırlanan onca eşya,emek sarf edilen ve nice hayallerle süslenen eşyalarla evlenip maalesef bir kaç ay ya da bir kaç sene sonra anlaşamadık ayrıldık diye son buluyor.Dağılan hayatlar, yıkılan umutlar, bozulan psikolojiler üzülen aileler kalıyor geriye..Sonra düşünüveriyoruz ve anlıyoruz her şeyi,fakat iş işten geçmiş oluyor.İşte önemli olan şey sonradan fark ettiğimiz ve aslında çeyizimizin en önemli parçasını unutuyoruz ya da unutturuluyoruz. Kimse bize evlenirken anlatmıyor bu eksik olan şeyi.Hatta koymamamız gereken şeyleri eklettiriyorlar. Annemin bir sözü vardır '' Mutlu kadın, akıllı kadındır.'' İnanın ki kadınlar, erkeklerden çok zekidir.Bunu okullarda ya da sınavlarda birinci olan hanım kardeşlerimizden anlayabiliriz.Zeki yaratıldık çünkü mutlu olmak için zekayı, aklımızı kullanmamız gerekiyor.Fakat biz mıknatıs gibi ...

Selamün aleyküm.. Geçen hafta çok telaşeli geçti.Hem benim yoğun programım hemde ananeme gelen kalabalık mukabele misafirleri için değişik birşeyler yapalım dedik.Valla nerdeyse bir ay düşündük.Ananem bu konuda çok hassastır çünkü.Bu arada yaşı olmasına rağmen çok güzel el açması börek ve tatlı yapar ki bu konuda kimse onun eline su dökemez. :) Ananem bunları yaparken bende çok becerikli olmasamda pasta kısmına yapayım dedim.Hem hoş ve şık görünsün hem hafif olsun istedi ve ismini kendi taktığım Analı Kızlı pastası yaptım.Bunu annemle yaptığım için bu ismi verdik. :) yanlız çok resim çekemediğim için ayrıntılı anlatıp son halinin resmini vereceğim. Tatilde memleketime gidince kardeşlerime bu tarifi yapacağım.Sağolsunlar pasta tatlıyı görünce çok seviniyorlar.. :) ANALI KIZLI PASTA Keki : 3 yumurta ( oda sıcaklığında ) 1 su bardağı toz şeker 1 paket kabartma tozu / vanilya kakao ya da istediğiniz gıda boyası Kreması : 3 su bardağı süt 1 yemek kaşığı nişasta 1 buçuk yemek ka...

Pazar günü sinema keyfi yaparken birden telefonumuz çaldı.Arayan ailemize yeni katılan gelinimiz daha doğrusu bizim için kızkardeş olan Sümeyye..Kardeşimin canı elde açılan çarşaf böreği çekmiş ve de tarif istiyordu.Bende o kadar uğraşma varsa hazır yufkayla yap dedim ama  elde açmak isteyince nerdeyse unutmaya başladığım böreğin tarifini verdim.Detaylıca da anlattım.Sonrasında mı,iftarı bekleyen biz ve ne yapsam pişirsem diye düşünürken canım çekti ve koyuldum mutfağa..Bu arada eş yardımı da almadan açmak imkansız gb birşey :) Sadece bir küçük tepsi  olsun yeter diye düşündüğüm için bu ölçülerde yaptım. Hamuru için : 2 su bardağı ılık su 1 su bardağı süt Yarım çay bardağı zeytinyağı tuz , azcık şeker, un Bir paket instant maya ( normalde ben maya kullanmam fakat annem hep kullanırdı bu sefer bende ilave ettim. İçi için : Yarım kg ıspanak ya da bir demet pazı yaprağı Bir adet soğan Yarım kg kıyma 2 kaşık salça tuz ve istediğiniz baharatlar Arasına sürmek ...

Evleniyoruz.Artık mutlu sona yaklaştık, çok zorlu dönemden geçtik ama hepsini aştık ve şimdi müstakbel eşimle çok mutlu ve huzurlu olacağım.. Bu sözleri eminim evlenmek üzere olan tüm kardeşlerimizden işitmişizdir.Ama işin ilginç yanı, o kadar zorlukların, kayınvalide kahrını ! çekmelerine, eşya alınırken bir o kadar çekilen tartışmaların tam bitipte mutlu ve huzurlu olacağını düşünürken bir bakıyoruz daha birkaç aylık evliliğini bitirmiş.Sebebse şiddetli geçimsizlik, birbirini tanıyamamak.. Hayır, anlamadığım şey, bir kaç ayda neyi anladınızda geçinemediniz.Tabi ki istisnai durumlar mutlaka vardır bu bahsedeceğim ise sudan sebeblerle  hem dünyasını hemde ahiretini mahvedenler.. Bir de kısacık zamanda hemen birbirini tanıyacağını sanmak büyük hata..Ne kadar öncesi olsun, insanın ölene kadar yeni yeni huyları çıkacaktır.İnsanoğlu farklılıklara saygı göstermeyi bilmeli.Herkes aynı olsa hiçbirşeyin tadı olmazdı ki. Bir düşünelim şu dünya da herşey tatlı ya da tuzlu olsa güzel olu...

Benim gibi şehir kalabalığını, gürültüsünü sevmeyenler de vardır sanırım.Artık bunaltı vermeye başladı yeniden inşa edilen şeyler.Tam ders verirken yıkılan binaları sesi mi yoksa tozu toprağı mı daha rahatsız edici bilemedim.Gerçekten çok sinir bozucu bir durum ama yapacak birşey yok ki.Şehirde yaşama mecburiyetimiz var.. Bugün bunları düşünürken aklıma birden eskiden insanlar nasıl yaşıyordu sorusu geldi.Kimse bana şimdi daha kalabalığız demesin, bence önceye nazaran daha azız.Ki bir sürü savaş geçirdik ve nufusumuz azaldı.Hee önceden olmuyor muydu savaşlar, tabi ki vardı ama bir zamanlar çok revaçta olan aile planması, kürtaj gibi saçmalıklar yoktu.Herşeyin rızkını veren Rabbimizken biz kendi evlatlarımızın katili oluverdik.İşte aradaki fark budur.Belki biraz sert bir uslup oldu ama benim bu konudaki düşüncem budur.Kürtaj, aile planması sadece nesli azaltmadı ayrıca bir çok anne adayının psikolojisini de bozdu.Bir de ahiret boyutu var ki anlatsak konu çok daha uzar. peki, ne o...

Dertsiz, tasasız bir hayat var mı acaba ? Gerçi bu neyi dert edindiğimize göre değişir ya.. Nasreddin Hoca misali oldum bugün.Ye kürküm ye misali.. Bir gün Nasreddin Hocayı yemeğe davet etmişler, o da sıradan günlük kıyafetleriyle gitmiş ama kimse hocayla ilgilenmemiş.Başka bir akşam yine ziyafete davet edilmiş bu sefer kürkünü giyip gitmiş.Herkes bir ilgi alaka göstermiş ki..sofraya oturulunca hoca kürkünü yemeğe uzatıp ”ye kürküm ye, zira bu ziyafet bana değil sanadır.”  demiş.Gerçekten de insanlar dış görünüşe, makam mevkiye çok itibar eder olmuş hatta olmuşuz.Özellikle de büyük şehirlerde bu oran daha fazla.İnsanlara göre ister çirkin giyin istersen  güzel hiç fark etmiyor. Sanki ilk defa insan görüyormuş gb bakmaları gerçekten çok üzücü..Bence bu nokta da insanın cahil olmasından kaynaklanıyor.Çünkü ilk bakış helal ama ikinciye izin yok.Haliyle ne kimseyi aşağılayıcı ne de riya olacak bir şeye sebep olamıyorsun.bu çirkinden kastım pijamalarla ya da kirli kıyafetler...

Şu toplumumuzda anlayamadiğim bir şeyler var.Bizim birbirimize kenetlenmemiz gerekirken herkes birbirinden nasil uzaklaşirim derdine duşmuş.Bana dokunmayan yilan bin yil yaşasin hesabi.Oyle bir gruplaşmanin icine girmişiz ki kimsenin gozu kimseyi gormuyor.En iyisi benim deyip diğerlerini kaale bile almiyor.Bir atasozumuz vardi ayni onun misali gb..”Sen dede ben dede bu ati kim timar ede..” Herkes biliyorsa kim kime neyi oğretiyor, herkes ogreticiyse ogrenen nerde..Her yerde ayni eğitim veriliyorsa eger biri digerinden nasil ustun olabilir.Ayet i kerime de buyuruldugu gb ”Allah katinda en ustun olan takvâ sahibi olandir.”   Herkeste bu bencillik nedendir ki ? Sonucta hepimiz insanlik icin hizmet etmiyor muyuz , birbirimize faydali olmak degil mi gayemiz ? O zaman bu zitlaşma neden ? !  Bazen bilmek daha cok soruna sebeb oluyor sanirim.Hep derdim zaten ; mutsuz olacaksam bilmemeyi tercih ederim.Allah cumlemizi hidayete, inayete erdirsin ins.

Hiç söylemekten sakındığınız sırlarınız oldu mu ? Sırlar..Bazen insanın içini kemiren sırlar..Bu sırlar bazen bir hastalık olur bazen de kendimize bile itiraf etmeye çekindiğimiz sırlar.Korkarız bir gün duyulur diye..Ya da bir mahcubiyet kaplar benliğimizi, hani acziyetimiz ortaya çıkacak diye..  Ahh bu acizlik yok mu, hani hep güçlü olmak isteriz.Sırf bu yüzden hastalığımızı, dertlerimizi, sırlarımızı hatta gözyaşlarımızı bile saklarız.Ağlamaya bile çekinir oluruz. Ahh bu acizliğimiz, gururumuz yok mu.. Bazen de her şeyden kaçmak isteriz.Başımı alıp gidesim var derler ya, o misal işte.Aslında bu bile acizliğimizden kaynaklanıyor.Korkuyoruz yüzleşmeye, kararsızız çünkü aldığımız kararın sorumluluğunu alacak kadar bile cesaretimiz yok.Ne ara bu kadar özgüvenimizi yitirir olduk bilmem.Bir kitapta okumuştum ; aslında ne kadar becerikli olduğumuzu unutur olmuşuz.Şöyle her gün aynaya bakıp bu muhteşem varlığın kendimiz olduğunu görmemiz lazım.Çünkü gerçekten muhteşem yaratıldık.Bel...

Yaşadığımız hayattan bazen çok şey bekliyoruz.Bu kadar aç gözlülük nereye kadar.Sonuçta dünya hayatı, hiçbir şey mükemmel olamaz ki.Kaide bu, kural bu.Ama bize ne olmuşsa hep daha fazlasına göz diker olduk.Önümüze bir dilim ekmek verilse gözümüz ekmeğin bütününde oldu.Kanaat etmeyi bilemedik.Bu yüzden çeşitli maddi sıkıntılara girdik, ,işin içinden çıkamayınca manevi buhranlar aldı bizi.Bazende tam tersi oldu ya..Hani ruhumuzun karnını doyuramadığımız dan bedenimiz hastalandı.Dünyayı yaşarken unutmamamız gereken şeyler vardı ama biz es geçtik her şeyi. Beklentilerimiz çok ama eklediklerimiz ondan çok. :) Mutlu olmak istiyorsak çok şey beklemeden yaşamayı öğrenmemiz lazım ( kendimizi ne kadar tutarız bilmem ama..) Bazı insanlara çok özenirdim.Bir kalbur samanı yansa umursamaz ya hani ne güzel birşey. :)Nerden edindiysem bu huyu, 40 tilkiyle beraber geziyorum.İşin komik tarafı bunu genelde fark ettirmeden yapabiliyor olmam.Hani nadiren arada fark ediliyorum ama nasıl bir uyuz beceridir...

Akşamlar.. Nedendir bilinmez, her şey akşamda çıkar ortaya..Şöyle bakınca insan fark ediyor da birçok dertler bile akşam çıkar.Ağrılar, hastalıklar, yorgunluklar, dertler ve sıkıntılar..Belki biz çok anlamlar yüklüyoruz akşamlara ya da var bu akşam vaktinde bir şey.. Önceden bana akşam vakti çok hoş ve tatlı gelirdi..Hikmetini bilmem ama belki yorucu bir anın bitmesinden belki de o sessizliği sevdiğimden..Ama şimdi bazı akşamlar bilmediğim bir üzüntü alıyor içimi her ne kadar örtmeye çalıssamda.. Dünya diyorum, dünya hayatının çaresizliğinden sanırım.İlla ki her zamanımız aynı olmayacaktır.Ve ruhu saran kasvetli akşamlara en iyi ilaç tevekkül etmek.Şükretmek..Elbette her istediğimiz her zaman olmayacak, olamazda zaten.Belki de elimizdekilere şükür etmemekten kaynaklanıyor olabilir. Ama çok acayip bir şeyi fark ettim hatta hep uyguladığım bir şey..Şiddetle tavsiye olunur.Hani anormal bir sıkıntı kaplar, bedenimizde bir maraza çıkar ve ruhsuz gb oluruz ya; işte o anda şöyle besmele çek...

Hayat kısa, zaman dar.Şu kısacık ömrümüzü en iyi şekilde değerlendirmek şart.Meşru isteklerimizi elimizden geldiğince yapmalıyız.Çünkü geçen zaman geri gelmiyor.. Sevdiklerimizin kıymetini bilmezsek, ne sevdiklerimiz kalır ne de sevgimiz.. Aslında herkes bizi seviyor, herkes bizim için bir şeyler yapıyor.Bu dünyada yalnız değiliz.Hakikaten tek yalnız olan kişi; bence ölen kişi..Şöyle bir etrafımıza baksak ne kadar sevilip, değer verildiğimizi hemen fark edebiliriz.Bu kişi belki ; bizi gece gündüz düşünen annemiz, babamız veya bizi seven saygı duyan eşimiz, çocuğumuz veyahut farkında bile olamadığımız zor anlarımızda yanı başımızda gördüğümüz bir arkadaşımız, komşumuz olabilir.Yeter ki bakmayı bilelim. Hani hep yapmayı düşündüğümüz şeyler vardır da sonra yaparım demişizdir.Bilmeliyiz ki o ” sonra” denilen şeye ulaşıp ulaşmamamız bile bilinmiyor.O yüzden hayallerimiz hayal olarak kalmayıp faaliyete geçelim.Şöyle dönüp bir aynaya bakalım.Bizim başarılı insanlardan neyimiz eksik.Elimiz ...